نمی دونم چی می نویسم ولی برا دلم می نویسم.بعد از یه سال اومدم سراغ وبلاگم.خستم.خسته خسته.نمی دونم چی شده.نمی دونم چرا این سال اینقد اذیت می شم.شاید دل کسی رو سوزوندم الان دارم تاوانشو می دم.شاید با خوندن این متن به عقل من شک کنید .شایدم واقعا دیوونه شدم.

برو مطمئن باش برو

ضربه ات کاری بود

دل من سخت شکست

و چه زشت

به من و سادگی ام خندیدی

به من عاشق پاک

که پر  از یاد تو بودم

و به یک قلب یتیم

که خیالم می گفت

تا ابد مال تو بود

برو تا من راحت تر

تکه های دل خود را آرام

سر هم بند زنم.

اینم کیانا خانم ما

سلام

بچه ها اینو برام ژسر عموم کشیده

اول ابتدایی دلم براش می شوزه  بچه تو چه فکرایی /فاطی

(روزای خوبیه  دختر پیامبر هم داغ دیده است حرف دلسوخته ها رو درک می کنه براش درددل کنید.)

ولی نه به اندازه قدرت خدا...خیلی مونده بود تا پیش خدا بزرگ تلقی کنه 

 تا اینکه خودش  درسش کرد...قربونش برم...خودش حلش کرد...قربونش برم...

می خوام از این پس برم پیش خودش ...خیلی بامرامه...آخرشه....اینو که انجام دادم حل شد

باور نداری امتحان کن:

                       "لا حول و لا قوته الا بالله توکلت علی الحی

                        الذی لا یموت و الحمدلله الذی لم یتخذ ولد

                       اولم یکن له شریک فی الملک ولم یکن له

                      ولی من الذل وکبره تکبیرا"

اینو بخون به ماه نمی کشه مشکلت حل میشه مال من که به هفته هم نکشید . 

تازه علاوه بر اینکه حل شد قضیه از این رو به اون رو شد

نیت کن و بعد نذر کن که واسه برطرف شدنش(تا موقعی که برطرف نشده)مثلا

 روزی سه دفه می خونم اگه نتیجه گرفتی خبرم کن  خوشحال می شم./فاطی

بنام اونی که وقتی تنها تر از درخت انار تو حیاطمون یا شایدم  نه.مثل بچه که تازه به دنیا

اومده همه دورش  رو گرفتن هسـت.همــونی که بهاری وقتی از بالای درخـت زرد آلوپایین

افتادم فقط اسم اون از دهنم در اومد...

همونی که مثل یه سایه همرام و همپام اومد تا من به اینجایی که هستم رسیدم .همونی که اونقدر

دوسم داشت که دیروز میون گریه هام (به خاطر اون بی سر و پا)یه دفه خنده رو به من بخشید.

یه لحظه بود درسته کم بود ولی باور کن خیلی با حال تر از حرفای اونایی که می گن عاشقمونن

و به موقع جا می زنن بود.همونایی که حتی وقت رد شدن از روی پل هم تنهات می ذارن ...خیلی

نامردن ...من نمی گم خوبم ...نمی گم نامرد نیستم.ولی لا اقل دیگه روی پل حتی دشمنم رو هم تنها

نمی ذارم...

حالا با این همه حرفایی که زدم شناختیش...آره ...اون همون خدامونه...خدای خود خود خودمونه...

مال منه.حتی وقتی از این دنیا سیرم (خ)اسمشو هم به صد تا نامرد( یا نه مردا و وفادارا)نمی دم .

اونا هم وقتی می خوان از رو پل رد بشن.تنها باشن.ببینن قدیمی ترین پل ها هم نمی شکنه چه

برسه به این پلا...راستی اون پل تو روز قیامت زیر پاشون

که می شکنه./فاti